Obrazy i Reprodukcje
Obrazy i Reprodukcje znanych malarzy znajdziecie na www.obrazy24.ovh.org m.in.: Reprodukcje np.:”Impresja, Wschód słońca” jest dokładnym odzwierciedleniem swego tytułu. Przedstawia on jak przez poranną mgłę przebija się słońce, rozpoczynając kolejny dzień. We mgle kreuje się lekki zarys statków. Na pierwszym planie dostrzegamy łódkę, z dwiema osobami w środku. Jedna osoba siedzi natomiast druga wiosłuje, stojąc i patrząc na inne statki. Dzieło to powstało w 1873 roku, pomimo iż na płótnie obok podpisu mistrza widnieje data 1872. Monet antydatował płótno. Namalował je w Hawrze, z okna hotelu Amiraute. Pierwotnie, obraz, który opisuje miał nosić tytuł Marine (Morze), jednak Monet wystawiając obraz na wystawie Zrzeszenia artystów w ostatniej chwili zmienia jego nazwę.
Malarstwo Norwega Muncha, podobnie jak twórczość współczesnych mu pisarzy skandynawskich fin de siecle’u — Ibsena i Strindberga, dotyka podstawowych spraw ludzkiej egzystencji. Sam artysta, powracający obsesyjnie do tematyki śmierci, samotności, bólu istnienia, melancholii i fatalistycznie pojętej miłości, twierdził, że bez śmierci i cierpienia jego sztuka byłaby jak okręt bez steru. Pesymistyczny światopogląd artysty, znalazł najdoskonalszy wyraz w cyklu obrazów zatytułowanym Fryz życia, opartym na osobistych przeżyciach.
Należy do nich jego najsłynniejszy obraz Krzyk, u którego genezy leżało autentyczne wrażenie.
W “Portrecie pani Matisse” (1905) grubo kładziona farba formuje kształt twarzy i fragment czerwonej sukni. Egzotyczna nieco fryzura, wielkie ciemne oczy. Malarz nie dba o realność. Dodajmy, że barwy są czyste, nasycone, jaskrawe.
Obraz pozostawiony przez Picassa w stanie nieukończonym, uznany został po latach za dzieło przełomowe w historii sztuki nowoczesnej, ze względu na procesy, jakie zainicjował. Natomiast w momencie swego powstania tworzony żmudnie i trzymany w ukryciu obraz nie budził zachwytu, wręcz przeciwnie — zdziwienie i przerażenie. Odwiedzający pracownię Picassa przyjaciele i krytycy nie byli w stanie zrozumieć tego nagłego zwrotu w twórczości artysty, od cenionych dzieł pogodnego „okresu różowego” — wizerunków kuglarzy i akrobatów, do osobliwego płótna w wielkim formacie, zapełnionego dziwnie zdeformowanymi kształtami. Niektórzy posądzali go wręcz o obłęd. Zapraszam na www.obrazy24.ovh.org.
Czarny kwadrat na białym polu — dzieło przełomowe w jego karierze, pokazany w 1915 r. w Piotrogrodzie wraz z innymi abstrakcyjnymi pracami stał się manifestem nowego kierunku, nazwanego przez Malewicza suprematyzmem „dążąc rozpaczliwie do uwolnienia sztuki od balastu przedmiotowości uciekłem się do formy kwadratu i wystawiłem obraz, który przedstawiał tylko czarny kwadrat na białym polu. Wtedy jęknęli krytycy, a wraz z nimi całe społeczeństwo; Wszystko, cośmy kochali, zostało zaprzepaszczone: jesteśmy na pustyni… przed nami widnieje czarny kwadrat na białym tle!”.
Terminem surpematyzmu, czystego, pozbawionego wszelkich: religijnych, politycznych czy społecznych funkcji malarstwa nieprzedstawiającego, którego kwintesencją był prezentowany obraz, określił Malewicz „supremację czystego odczucia w sztukach plastycznych”. Czarny kwadrat nazwany przez Malewicza „nagą, nie oprawioną w ramy ikoną naszych czasów” był jego zdaniem wyrazem typowego dla wieku XX odczucia bezprzedmiotowości. „Czarny kwadrat na białym polu był pierwszą formą wyrazową odczucia bezprzedmiotowego: kwadrat = odczucie, białe pole = nic poza tym odczuciem”.